วันอาทิตย์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2557

เวลาในเราไม่เท่ากัน



ซอกมุมหลังบ้านคับแคบ
เราแอบปลูก มะนาว
มะละกอ กะเพรา กันชงกัญชา
คาดหวังให้เติบโตงอกงาม
วันแล้ววันเล่า เฝ้ารดน้ำและรอคอย
กระนั้นมันเหมือนว่าไม่เคยโต

ขณะเดียวกัน
ในซุ้มสวน ล้วนชอุ่มเขียว
ดงกระถินทอดยอดชี้ฟ้า
เบียดเสียดเนืองแน่นนานาพืชพันธุ์
ทั้งๆที่ไม่เคยใส่ใจให้น้ำ-ดูแล
แต่มันกลับแตกโต

จนรกเรื้อ

วันจันทร์ที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2557

วันศุกร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2557

ชาวนากล่าวหาว่า..ฤดูกาลมันวิกลจริต

61

61
ใครต่างมีวิถีแห่งตน
ดวงใจเจ้า-หัวใจข้าฯ
มิอาจวิสาสะ

62
แม้ส่วนเสี้ยวแดน
ของแผ่นใจ
อย่าเหยียบย่ำกระทั่งดวงตา



63
แผ่วหยาดน้ำค้าง
ชโลมกระผีกกรวด
ยอดหญ้ายังหยัดยิ้ม


64 :ชาวนากล่าวหาว่า..ฤดูกาลมันวิกลจริต


ฤดูฝน
ทุ่งข้าว
เหือดแห้ง
แผ่วลมหนาว
ราวจักแล้ง
กลับลุยน้ำเกี่ยวข้าว
นี่! ฤดูกาลมันวิกลจริต