โลกที่เต็มไปด้วยเรา (๔)

๔

ฟ้าไร้แดด

สีสันแห่งวันเป็นสีเทา

อากาศอบอ้าว

ใคร? บอก อบให้เห็ดก่อเกิด

ชาวนาขุดดินริมคันนาปลูก

แมงลัก โหระพา กะเพรา

ในเราสร้างงานจนอ่อนล้า..

โลกที่เต็มไปด้วยเรา๓

๓

ทุ่งข้าวพราวเขียวไกลสุดสายตา

ต้นข้าวของข้าฯยืนแช่น้ำอย่างเบิกบาน

คลองน้ำเอื่่อยไหล

คันนาปริ่มน้ำ

เขียดจะนาแจ๊ดแจ้ว

ในยามเย็น

โลกที่เต็มไปด้วยเรา..๒

๒

ตาเผาถ่านถูกจุดไฟจนติดดี

ควันโขมงเกลื่อนอากาศและผืนไร่

ไม้ที่บรรจุจนเต็มเตากินเวลา

ในการเผาไหม้ถึงห้าวัน

เมื่อควันจากปล่องควันพร่าจาง

ถึงกาลที่ต้องปิดเตาให้อับอากาศ

แขวนการรอคอยกับวันเวลาเป็นสัปดาห์

เราจะเก็บผลผลิตถ่านกันในวันนี้

โลกที่เต็มไปด้วยเรา

๑
แนวป่าครึ้มเขียว

ชอุ่มและชุ่มชื้น

ภายใต้ร่มเงาแมกไม้ใหญ่

เราดุ่มเดินอย่างช้าเชือน

ฝุงยุงป่า-ตระกร้าเห็ด

หอมดินและกลิ่นใบไม้..

ขลาด

ทีละก้าวและทุกๆก้าว
ในลมหายใจเข้า-ออก
ไร้ความซับซ้อนของชีวิต
จิตนิ่งคิด
กายสาละวน
งานบันดาลผลและเงินตรา
ได้เยียวยาชีวิต
เราหวาดกลัวความแร้นแค้น
โดยมิยินยอมทำความรู้จัก
มิไยต้องหาเหตุผล
แท้แล้วคือความขลาดกลัว