เราพบกัน แห่งไหนใน นาทีสุดท้าย
ปลายไม้ปริยอดอ่อนเริงร่ายสายลมอุ่น
เชิงเขาครึ้มเขียว ควันไฟละมุน
หอมดิน-น้ำชุ่มกรุ่นกระไออาย
เราทักทายกันที่ใด ในวันก่อน
สุนทรียะเบิกฟ้อนก่อนเช้า-สาย
รังรองของขอบฟ้าระย้าระบาย
เราเขียนถึงจุดหมายของวิญญาณ
ในหมอกเช้าเงียบจางอย่างไม่คุ้น
พบตัวเองคว้างหมุนท่ามสุสาน-
กองกระดาษกลาดเกลื่อนเหมือนเบ่งบาน
เราละเลยและก้าวผ่าน-วิญญาณตน.ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น