โผเผจากความดักดานของชีวิตในวันเดือนปี
สู่สายธารที่ล่องไหล
คิดถึงใครหนึ่งซึ่งอยู่ในความทรงจำ
อันเป็นทั้งแรงดาลใจและความฝัน
สายธารแห่งกาลเวลายาวไกล
ฉันดุจลำเรือชีวิตหนึ่ง
ที่ล่องลอยในทะเลเวลา
ที่สุด ดุจร้างไร้แสงดาวนำทางสู่ชายฝั่ง
แต่ฉันยังขยับปีกเพื่อจะฝัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น