เธอยิ้มหยดเฟื้อยสดใหม่ แห่งนาทีสีทองของชีวิต
โดยหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งฝัน
ลงในจินตนาการ ชื่นบาน….อย่างชื่นบาน
เนิ่นนาน…..กว่าเธอจักได้รำลึก
ต่อสิ่งที่ได้ให้ทั้ง…รอยยิ้ม…และเสี้ยวหยาดแห่งน้ำตา
“อย่าหยุดยั้ง “…ต่อฝั่งฝัน หรือกระนั้น เถอะเธอเฝ้าฟัง
เสียงภายในเร่าร้อง บอกเล่าต่อตัวเอง
เฝ้ามอง…
ฟ้าขับเปลวรุ้งอุ่นแดดบ่ายอ่อนโยน หลังฟ้าวางฟ่องละอองฟุ้ง
อย่างแผ่วเย็น
ดอกไม้ในเพลงฝน หอมท่วงทำนองละอองพรมกระไอดิน
ฉุดรั้งคืนวันของวัยเยาว์มาช่วงฉายในมโนภาพ
ฉาบไว้ ภายใน..
นาทีนี้ดวงตาเธอปริ่มความชื่นบาน ขณะ
….เธอยิ้มหยดเฟื้อยสดใหม่…..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น