คือสิ่งที่อยากจะบอก

[ “ไม่มีเหตุผลใดใดระหว่างกัน...
เพราะ…ไม่สามารถลบลืมความทรงจำของ….ได้
ไม่มีแม้กระทั่งคำกล่าวลา
...เพราะไม่คิดว่าเราจะจากกัน ยังอยู่ตรงนี้เสมอค่ะ ”]
…………………

เราจากกันแล้วหล่ะคนที่รัก
จากทั้งที่บาดแผลเราเหวะหวะอย่างถ้วนทั่ว
จากทั้งที่เราเองไม่รู้ตัว
จากแพร่งทางรางสลัว – ต่างก้าวเดิน

เราจากกันแล้วหล่ะ คนรัก
เธอสำเหนียก – ฉันตระหนักความห่างเหิน
ไร้ประโยชน์ จะโลดไปอย่าง หลงทางเดิน
ฉันยับเยิน เธอยับยั้ง – ปลาสนาการ

เราจากกันแล้วหล่ะ โอ! คนรัก
กรุ่นไอเก่าเป็นเถ้าปลัก ขมขื่น ขาน
แม้อยากกอบวัน,คืน เคยชื่นบาน
หอบได้เพียงใจสามานย์ของฉันเอง
กอบได้เพียงเถ้าเปล่าดายเท่านั้นเอง...