ก่อเกิดจากความรัก
ร้อยถักทะนุถนอม
เติมอบเต็มอุ่นกรุ่นอ้อม
กล่อมอวลทุกความเป็นไป
อย่าปล่อยความรักสูญเปล่า
เมื่อเท้าก้าวห่าง-ทางไหน
อย่าเลือนวันเก่าเยาว์วัย
คอใครเจ้าเคยขี่มัน
อย่าลืมน้ำนมพรมอาบ-
ซาบเหงือกซบอิ่ม-พรื้มฝัน
ผ้าเปื้อนขี้เยี่ยวในคืนวัน
ใครกันชะล้างมิวางมือ
เติบโตจากการฟูมฟัก
ปีกรักหักร้างแล้วหรือ
ท่วงท่ากระเหี้ยนกระหือรือ
ดั่งจะยื้อบีบคอมารดา
อย่าหยิ่งยะโสโอหัง
ก่อความชิงชังทั้งหน้า
สมองกะโหลกกะลา
การศึกษาไม่จรรโลงใจ
อย่าหมิ่นสองมือแห่งแม่
แท้คือมือแม่ยิ่งใหญ่
เขียนลงแผ่นผืนของหัวใจ
ให้จำหลักศักดิ์สิทธิ์ชีวิตเยาว์..ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น