ฤดูฝน
อีกขวบปี
สายลมแห่ง “ใบไม้”
แกะห่อเมล็ดพันธุ์
เปลดินซุยนุ่มอ่อน
กล่อมนอนด้วยเพลงฝน
พืชไร่แตกยอดหนา
ยวงหญ้าก็ชอุ่ม
ฝนตั้งเค้าเมื่อยามบ่าย
คราบสนิมเปื้อนคมจอบอีกวัน
ความเขียวขจีระบัดอยู่รายรอบ
ดวงใจสีใดหนอ
ทว่าความคิดคำนึง
มิต่างจากความเขียวขจีของใบไม้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น