โดยปีกของนกความฝัน

๑ 
เสียงเธอยังแผ่วแว่วในห้วงใจเสมอ 
คล้ายบทเพลงของวันเวลาที่มิเคยร่วงสมัย 
บางคราอยู่แสนไกล 
บางครั้งเหมือนอยู่ใกล้ดั่งเสียงกระซิบ 

เช่นนั้น ดวงใจฉันจึงโบยบิน 
ดุจปีกของนกความฝัน 
แหวกว่ายสายลมและเวิ้งฟ้า 
อันมิสิ้นสุด 
และปีกนั้นบรรทุกความหวังดีตั้งมากมาย 
ความคิดถึงอันแสนหอม 
ความงดงามของชีวิตที่ฉันบรรจงเก็บไว้ในคืนวันอันแสนดี 
และ บางปรารถนาแห่งปีกนั้นอยากโอบกอดเธอไว้ 
อย่างเอ่ออุ่น สักคราครั้ง.. 

๒ 
โดยปีกของนกความฝัน 
ขณะวันเวลากลืนฉันหายไป 
ในเวิ้งฟ้าของความเงียบร้าง 
ใช่ฉันยังฝัน เกินกว่าจิตวิญญาณเงียบงันยังฝันใฝ่ 
เท่าที่ความปรารถนาในดวงใจแห่งปีกนั้น ยังรั้งรอ 
เพื่ออ้อมกอดอันอุ่นนั้น จักทดแทนคำรักที่มิได้เอ่ยบอก 
ทอความคิดถึงอันอึงคะนึง ที่มิได้กระซิบ 
เช่นนั้นฉันอาจเทียบเคียงความครุกรุ่นวุ่นวาย 
ของภาวะใจอันคว้างคำนึง ร้องร่ำบทเพลง 
อันกรุ่นหอม โดยฉันวาดหวังว่าจะมีเธอ 
และดวงตาที่ฉันคุ้นอุ่น ได้เฝ้าฟัง.. 

๓ 

บริบทของฉันในวันเวลา 
คือปีกแห่งดวงใจและวิญญาณ์ 
ที่โบยบินสู่เธออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน 
ฟ้าเริงแดด หัวใจฉันเริงฝัน 
และฉันภาวนาให้ฝนตกสักครา 
โลกมันร้อน และใจฉันก็ร้อน 
นับวันเวลารอคอยเธอจะกลับ 
ได้พบพาน