ค.ฅน

ซื้อ ค.ฅน แมกกาซีน ฉบับเดือน กรกฎาคม 53 
ยังไม่ได้อ่านสักหน้า มีใครบางคนบ่นอุบ หาว่าเรา 
รสนิยมเกินภูมิปัญญา ทำตัวเป็นผู้ทรงภูมิระดับชี้นิ้ว 
ha แบบเงียบกริบและบ่นโดยไม่ปริปากว่า "กะอีแค่อ่านหนังสือเนี่ยนะ 
ต้องทำตัวให้เป็นแบบนั้นแบบนี้ ..เซ็งพญาครุฑ! 
เอ้าซี เซ็งเป็ดมันเด็กไป 
  แถมยังพ่วงอีกว่า ทำไมแกไม่อ่านขายหัวเราะนั้นเล่า 
ราคา สิบกว่าบาทเอ้ง 
ก็ช่วงนี้อารมณ์ไม่เสีย ยังหัวเราะเองได้โดยไม่ต้องซื้อหว่ะ! 
อีกอย่างสมองกรวงเบาเหวง อยากหาอะไรหนักๆยัดหน่อย 
ถุ้ย!เอาไม้หน้าสามฉันเียียดกะบาลให้ไหมหละ! 
น้ำหน้าอย่างแกรายได้ไม่พอจะแดก 
ฉันบอกว่าไส้แห้งๆ แกยังทุรังแถกเหงือกหน้าตาเฉย! 
โอยยยยยย...โอ้ย  พอเถิดๆ
จะบ่นหาบ้าน(วิมาน)-ขวาน มีดตะขอ อีโต้ ดาบสนิมเขรอะเกรอะกรัง อาไ้ร้ 
เราเป็นคนซื้อและอ่าน ส่วนเธอ แค่เห็น
ไม่ต้องถึงขนาด โซ่หลุดให้โลกมันวุ่นวายโหวกเหวกหรอก


  ชีวิตในเรือกสวนไร่นาเจียดเวลาจับหนังสือสักเล่มยังอ่านได้ไม่กี่หน้า
ก็ผล็อยหลับเพราะความเหนื่อยล้า 
ปีหนึ่งควักตังค์ซื้อแมกาซีนไม่กี่เล่ม ยังมีเคืองเราอีก
.......เฮ้อ สงสารปัญญาฝ่อๆของตัวเองชะมัด